Het was nog vroeg in de ochtend toen vijf ontruimers zich verzamelden voor een rijtjeswoning in Hoofddorp. De lucht was grijs, maar de mannen hadden er zin in: vandaag stond er een complete woningontruiming op de planning. Niet alleen de meubels moesten eruit, ook de vloeren zouden volledig verwijderd worden.
Zodra de voordeur openging, werd duidelijk dat het een flinke klus zou worden. Elke kamer zat vol: kasten, banken, bedden en tientallen dozen met spullen uit een heel leven. Zonder veel woorden gingen de vijf aan de slag. Twee begonnen boven met het leeghalen van de slaapkamers, terwijl de anderen beneden de woonkamer en keuken onder handen namen.
In rap tempo verdwenen meubels via de trap en de voordeur naar de vrachtwagen. Er werd gelachen, afgestemd en stevig doorgewerkt. Iedereen wist precies wat hij moest doen. Toen de woning leeg was, begon het zwaarste deel: de vloeren. Het laminaat in de woonkamer zat strak vast, de vloerbedekking boven was oud en vastgelijmd. Met koevoeten, messen en veel spierkracht werden de vloeren plank voor plank en strook voor strook verwijderd.
Na uren hard werken lag de hele woning kaal. Geen meubels, geen vloer, alleen schone, lege ruimtes die klaar waren voor een nieuwe start. De vijf ontruimers keken nog één keer rond, moe maar tevreden. In Hoofddorp zat hun werk erop — een woning volledig leeg, tot op de laatste vloerplank.