In een rustige straat in Utrecht lag op de eerste verdieping een woning die volledig ontruimd moest worden. Drie ontruimers stonden vroeg in de ochtend bij de voordeur en wisten wat hen te wachten stond. Alles moest eruit ā en ook de vloerbedekking zou verwijderd worden.
Binnen hing een stille, verlaten sfeer. De kamers stonden nog vol meubels en losse spullen, herinneringen aan het dagelijks leven dat daar had plaatsgevonden. Na een korte verdeling van taken ging iedereen aan het werk. EĆ©n pakte de woonkamer aan, terwijl de andere twee de slaapkamer en de overige ruimtes leeghaalden.
Alles moest via het smalle trappenhuis naar beneden. Banken, kasten en dozen werden zorgvuldig naar buiten gedragen. Het werken op de eerste verdieping maakte de klus zwaarder, maar door goed samen te werken bleef het tempo erin. Er werd weinig gezegd, maar iedereen wist wat hij moest doen.
Toen de woning leeg was, begon het laatste onderdeel: de vloerbedekking verwijderen. De tapijten waren oud en vastgelijmd. Met messen en veel kracht werden ze in stroken gesneden en losgetrokken van de ondervloer. De lijmresten gaven weerstand, het stof hing in de lucht, maar stukje bij beetje kwam de vloer vrij.
Aan het einde van de dag was de woning op de eerste verdieping volledig kaal. Geen meubels, geen vloerbedekking ā alleen lege ruimtes, klaar voor een nieuwe start. De drie ontruimers sloten tevreden de deur achter zich. In Utrecht zat de klus erop